Neden?

Evinde neredeyse 45 bin taraftarının önünde korkak futbolla gelen 3 puan.

Geçen haftaki yazımın ardından çok telefon geldi, karşılaştığım dostlar söyledi.

“Kayhan Abi eleştiren yalnız sensin. Köşe yazarlarının neredeyse tümü Bursaspor’u övmüş.”

Görünen köy kılavuz ister mi?

Bodrumspor’u 2- 0 yendiğimizde de iyi değildik, Iğdır maçında da.

Kötüyüz, çabuk oynamıyor, doğru dürüst pas yapamıyor ve baskı gördüğümüzde sahamızdan çıkamıyoruz.

Nedir bu yan pas- geri pas.

Niye ileri oynanmaz?

Böyle oynarsa bu takım birkaç hafta sonra kaleci Kerem yuhalanmaya başlar.

Neden orta alandan Kerem’e pas.

Baskı gördüğünde ne yapacak Kerem?

Topa rast gele vuracak. O da öyle yapıyor; top ya rakibe ya da taca çıkıyor.

Ve hemen tribünlerden homurdanmalar başlıyor!

Buna kim neden oluyor?

Futbolcular.

Bırakın şu korkak futbolu.

Bırakın yana- geriye oynamayı.

Bursaspor’un forvetleri Süper Ligde birçok takımda yok.

Geri- yan oynamaktan onları topla buluşturamıyoruz.

Yapma Mustafa Hoca.

Seni çok severim de Bursaspor’u daha çok severim.

O yeşil beyaz forma 60 yıllık aşkım.

Oynat şu çocukları cesaretle.

Hele ki evindesin; rakip uzatmalarla son 25 dakika 10 kişi; biz hala savunma yapıyor, topu taca atıyor, zamana oynuyoruz.

Yapma Allahını seversen. Harbiden oynanan futboldan yüzüm kızardı.

Var mı böyle futbol?

Sakın bana “Iğdır iyi takım onlar da şampiyonluğa oynuyor, yendik daha ne istiyorsun” gibi saçma cümle kurmasın kimse.

Burası Bursa. Burada yeşil beyazlıların borusu öter.

Öyle takım kuruldu ki; diğer takımlar Bursaspor’un karşısında durmamalı, duramaz.

Yeter ki korkmadan, korkutulmadan oynatılsın bu oyuncular.

Bak Mustafa Hoca şunu hiç unutma…

Nedir o?

İstiklal Marşımızın ilk kelimesi.

Nedir o?

Korkma.

Unutma…

Korkaklar başarılı olamaz.

Biz Bursalı teknik adamların başarılı olmasını istiyoruz.

Ancak korkaklarla bu iş olmaz.

Sakın unutma.