Emeklimizin sosyal yaşam alanları.

Nereleri mi?

Açık hava huzur parkları.

Yaşamaya çalışan, cebinde çay, kahve içecek parası olmayan konuşacak pek kimse bulamayan emekli erkekler Timurtaşpaşa parkında olduğu gibi Bursa’nın her semtinde ömür tüketiyor.

Düşünüyorum da…

Bu parkları düşünen, yapan belediye başkanlarından Allah razı olsun.

İyi ki bu parklar tesis edilip halka sunulmuş.

Diyorum ki…

Bedenlerini çalışarak eskiten, kuruşuna kadar prim ödeyerek en önemlisi de yıllarını emekliliğini hayal ederek yaşam tecrübesine kavuşan bu insanlara bu yaşam revamı?

Vah benim cefakâr emeklim…

Kaybettiğin gençliğine mi, yitirdiğin hayallerine mi, tam takır kuru bakır olan cebine mi, sokak parklarında geçirdiğin kimsesizliğine mi, bayramlarda alacağın ikramiyeyi beklediğine mi, hak edipte sevinemediğin emekliliğine mi üzüleyim?

Bilemedim.

Ve düşünüyorum da…

En çok kullandığımız sözümüzün teselli olmasını kullanarak…

Her gecenin sabahı vardır.