Geliyoruz…

40 bin 850 biletli taraftar.

Cendere müziği.

Rakip maça başlamadan biz nereye geldik, demiş midir?

Bu atmosferi birçok oyuncu daha önce yaşamamıştır.

Taraftar desteğini arkasında coşkuyla hisseden bir takım.

Fakat…

Atılan gole kadar topun rakipte kaldığı bir 15 dakika.

Maç boyunca topa 10 kez temas etmeyen Iheanacho ilk buluşmasında “Benim işim gol atmak!” der gibi usta işi kafa vuruşu ile takımını öne geçiriyor ve tribündeki coşkuyu daha da artırıyor.

Maça iki ön libero ile başlayan Bursaspor sol ayaklı oyuncuları Soner ve Elitim ile topun takımda kalmasını sağlamaya çalışırken Halil ve Barış ile kanatları kullanma isteğini Boutrah ve Lincoln içe girerek onların koşu yolunu açması rakip için tehlikeli oldu.

Nitekim gol ve kaçan pozisyonlar bu çalışmanın ürünüydü.

Top rakipteyken dörtlü savunma, top bizdeyken 3-5-2 pozisyonuna geçişler olumluydu.

Stoperlerimiz Alperen ve Batuhan savaşçı kimlikleriyle fizik gücü yüksek olan rakiplerine karşı müthiş savaştı.

Adeta tabiri caizse rakiplerini dövdü.

Rakibin kalemizden uzak oynamasını sağladı.

Kalecimiz Kerem Matışlı üzerine koya koya geliyor. Özgüven süper.

Bir parantez de Barış Gök’e. Bitmek bilmeyen bindirmeleri ile rakibin sağ tarafını Boutrah ile adeta felç etti. Rakibe gelince bal yapmayan arı misali maç boyunca pozisyon bulmakta zorlandı.

57. dakikada duran topun direkten dönmesi devamında Alperen’in çizgi üzerinden top çıkarması dışında pozisyonları yoktu.

10 kişi kalan rakibi karşısında pozisyon üretemeyen takımımız sonunda kazanan oldu.

Bu lig kolay lig değil.

Alınan her puanın kıymeti çok fazla. Bazen iyi oynamadan kazanılan maçlar olacaktır.

Bu maç da bana göre onlardan biriydi.

Önümüzde iki zor deplasman var.

Buradan alınacak puan ve puanlar bizi yukarı taşıyacak ve özgüveni yüksek bir şekilde Türkiye’ye haykıracağız…

Bekle bizi Süper Lig geliyoruz.