Düzce Depremi’nin 27. yılında yaşamını yitiren yurttaşlarımızı saygıyla anıyor ve bir kez daha uyarıyoruz.
İhmal, tedbirsizlik ve denetimsizlik kaderimiz değildir.
Afetlere dirençli kentler için bilimsel planlama, nitelikli mühendislik hizmetleri ve etkin denetim şarttır.
12 Kasım 1999 tarihinde Düzce merkezli meydana gelen 7,2 büyüklüğündeki depremde 850 yurttaşımız yaşamını yitirmiş, binlerce yurttaşımız yaralanmış, on binlerce yapı hasar görmüştür.
Depremin 27. yılında yaşamını yitiren yurttaşlarımızı saygı ve özlemle anıyor, yakınlarının acısını bir kez daha paylaşıyoruz.
17 Ağustos 1999 Marmara Depremi’nden yalnızca üç ay sonra yaşanan Düzce Depremi, ülkemizin deprem gerçeğini ve afetlere karşı hazırlıklı olmanın yaşamsal önemini bir kez daha ortaya koymuştur.
Oysa biliyoruz ki deprem bir doğa olayıdır; onu afete dönüştüren ise yanlış yer seçimi, plansız kentleşme, mühendislik hizmetlerinin yetersizliği ve denetimsizliktir.

Türkiye yalnızca deprem tehlikesiyle değil; sel, taşkın, heyelan, kaya düşmesi ve diğer jeolojik tehlikelerle de karşı karşıyadır.
Son yıllarda yaşanan olaylar, afetlere karşı parçalı ve olay sonrasına odaklanan yaklaşımlar yerine, bütüncül bir afet risk yönetimi anlayışına duyulan ihtiyacı açıkça ortaya koymaktadır.
Ne yazık ki ülkemizde yer bilimleri ve jeoloji mühendisliği, çoğu zaman ancak büyük bir deprem yaşandıktan sonra hatırlanmakta; günlerce televizyon ekranlarında fay hatları, deprem büyüklükleri ve olası senaryolar tartışılmaktadır.
Oysa tartışılması gereken, bu bilimsel bilgilerin afetler yaşanmadan önce neden kent planlamasına, yapılaşma kararlarına, eğitim politikalarına ve kamu yönetimine yeterince yansıtılmadığıdır.
Yer bilimlerini yalnızca depremlerden sonra televizyon ekranlarında tartışılan bir konu olmaktan çıkarmalı; yaşamın, eğitimin, kentleşmenin ve kamusal karar alma süreçlerinin ayrılmaz bir parçası hâline getirmeliyiz.
Jeoloji bilimi, afetlerden sonra yaşanan yıkımı açıklamak için değil, afetlerden önce riskleri belirlemek ve güvenli bir gelecek inşa etmek için vardır.
Bunun için yer bilimleri eğitimi erken yaşlardan itibaren güçlendirilmeli, toplumda yer bilimi okuryazarlığı geliştirilmeli ve bilimsel bilgi kamu politikalarının temelini oluşturmalıdır.
Dere yataklarının yapılaşmaya açılması, heyelan duyarlılığı yüksek alanlarda gerekli önlemler alınmadan gerçekleştirilen uygulamalar, kontrolsüz kazılar, denetimsiz hafriyat döküm sahaları ve yerbilimsel veriler dikkate alınmadan hazırlanan imar planları, doğa olaylarının can ve mal kayıplarına dönüşmesine neden olmaktadır.
TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası olarak; merkezi ve yerel yönetimleri, ilgili kurumları ve karar vericileri bilimsel veriler ışığında sorumluluk almaya çağırıyor; güvenli, sağlıklı ve afete dirençli kentler için mücadelemizi kararlılıkla sürdüreceğimizi kamuoyuna saygıyla duyuruyoruz.
Önümüzdeki hafta bu önemli konuya devam edeceğiz.















YORUMLAR