Enflasyona yetişmeye çalışan değil, emeğinin karşılığını alan bir çalışma hayatı istiyoruz!

Enflasyon oranında zam yapmak, maaşları korumaya yetmez!

Enflasyon oranında maaş artışı yapmak, çalışanların refahını artırmak bir yana, çoğu zaman yalnızca kaybettikleri alım gücünün bir bölümünü telafi etmeye çalışmaktır.

Çünkü…

Enflasyon oranında yapılan zam, çalışana yeni bir kazanım sağlamaz; sadece geçmiş dönemde yaşadığı ekonomik kaybı karşılamayı hedefler.

Bugün kamu çalışanlarının en büyük sorunlarından biri, maaşlarına yapılan artışların daha çalışanların cebine girmeden erimeye başlamasıdır.

Market fiyatları, kiralar, faturalar, ulaşım ve temel ihtiyaç giderleri sürekli artarken memurun maaşına yalnızca enflasyon oranında zam yapılması, ekonomik adaleti sağlamaktan uzaktır.

Talebimiz yalnızca enflasyon farkı değildir. İsteğimiz ve beklentimiz insanca yaşamaya yetecek bir ücrettir!

Kamu çalışanı her toplu sözleşme döneminde kayıplarını hesaplamak, enflasyon farkını beklemek zorunda bırakılmamalıdır.

Maaş artışları, gerçekleşen enflasyonun üzerine refah payı eklenerek belirlenmelidir.

Unutulmamalıdır ki…

Memur sadece ay sonunu getirmek için çalışan bir insan değildir.

Onun da…

Ailesi, çocukları, eğitim giderleri, barınma ihtiyacı ve geleceğe dair hayalleri vardır.

Kamu çalışanlarının emeğinin karşılığı, enflasyon rakamlarına endekslenemez.

Çalışanın yaşam standardını yükseltmeyen, geleceğe güvenle bakmasını sağlamayan hiçbir ücret artışı gerçek anlamda kazanım değildir.

Çünkü…

Enflasyon farkı bir lütuf değil, ekonomik kaybın telafisidir.

Refah payı ise emeğe ve alın terine verilen değerin göstergesidir.

Emeğin değerini korumak, çalışanı yaşatmak ve refahı adil paylaşmak için mücadelemiz sürecektir!